Ο απόστολος των εθνών Παύλος

Ο Απόστολος Παύλος αποτελεί κορυφαίο κεφάλαιο της χριστιανικής πίστης καθώς σε αυτόν ανατέθηκε κυρίως, η ευθύνη να μεταφέρει και να κηρύξει σε ένα μεγάλο μέρος του τότε γνωστού κόσμου το μήνυμα της νέας σωτήριας πίστης. Επιλέχθηκε με ιδιαίτερο τρόπο ανάμεσα σε πολλούς και από διώκτης αρχικά έγινε ο εκλεκτός του Θεού. Με πολλές ικανότητες αλλά και αρετές , εξοπλίστηκε και  με την απαραίτητη θεοπνευστία για να λειτουργήσει ως βασικός οργανωτής της εκκλησίας αλλά και του πολύ σημαντικού εγχειρήματος της καταγραφής της χριστιανικής διδασκαλίας σε ιστορικά  κείμενα διαχρονικής αξίας.  Μέσα σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα κατάφερε  να καταγράψει μαζί με τον μαθητή του Λουκά περίπου το 56% της Καινής Διαθήκης αλλά και να παρασύρει και τους υπόλοιπους Αποστόλους στην συγγραφή και των υπόλοιπων βιβλίων της Καινής Διαθήκης που αποτελεί  για τους χριστιανούς κάθε εποχής τον ακρογωνιαίο λίθο της πίστεως τους. 

Εκτός από τις δικές του επιστολές πολλά στοιχεία για τη ζωή και το έργο του  βρίσκουμε στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης που έγραψε ο Απόστολος Λουκάς, γιατρός στο επάγγελμα.  Έτσι γνωρίζουμε πως στον αγώνα για την στερέωση και την οργάνωση της εκκλησίας, ο Απόστολος Παύλος συνεχώς είχε να αντιμετωπίσει,  μεταξύ άλλων δυσκολιών και  το μένος των Ιουδαίων. Παρά όμως τα διάφορα εμπόδια με την απρόσκοπτη προσπάθεια του η νέα εκκλησία απόκτησε θεμέλια και διάρκεια. 
Σε μία από τις  διάφορες περιοδείες στην Ελλάδα και την Μ. Ασία, ο Απόστολος Παύλος αποφάσισε να επιστρέψει στα Ιεροσόλυμα για μια τελική αναμέτρηση με τους Ιουδαίους. Στην αναμέτρηση αυτή οι αντίπαλοι του με διάφορες συκοφαντίες κατάφεραν τελικά να τον οδηγήσουν φυλακισμένο  στην Ρώμη. Εκεί παρέμεινε για δύο χρόνια σε κατ'οίκον περιορισμό αναπτύσσοντας σημαντικό έργο στη εκκλησία της Ρώμης και από εκεί συνέγραψε και  αρκετές από τις επιστολές του.

Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς και πως πέθανε ο απόστολος Παύλος (όπως και για πολλούς από τους αποστόλους) καθώς η Καινή διαθήκη την ενδιαφέρει μόνο η καταγραφή της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού και των γεγονότων που διαδραματίστηκαν  στην διάρκεια της ζωής των βασικών πρωταγωνιστών της. Μάλλον όμως, μαρτύρησε κατά τη δεύτερη φυλάκιση του στη Ρώμη όπου αντιμετώπισε τη θανατική του ποινή.

Ο Παύλος μίλησε και άφησε παρακαταθήκη για όλα σχεδόν τα θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο και αγγίζουν την καθημερινότητα του.  Πολλά από αυτά ακόμη και στις ημέρες μας χρησιμοποιούνται ως νουθεσίες και προτροπές και από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τον χριστιανισμό. Παρακάτω παραθέτω μερικά τέτοια  χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη δράση και τη διδασκαλία του.

Το πρώτο απόσπασμα  είναι από το βιβλίο των Πράξεων (Κεφ. 20,33) και από την αποχαιρετιστήρια ομιλία του προς τους πρεσβύτερους της Εφέσου καθώς αυτός οδεύει προς τα Ιεροσόλυμα για αυτήν την αναμέτρηση με τους Ιουδαίους. Είναι  μια εξαιρετική ομιλία γεμάτη συναισθηματική φόρτιση καθώς ο Παύλος δεν γνωρίζει αν θα ξαναδεί τους αγαπημένους του συνεργάτες. Ανάμεσα στις οδηγίες και τις συμβουλές που τους δίνει  για όσα στο μέλλον θα συμβούν στην Εκκλησία, τους  συνιστά την προσοχή  και τους δίνει το παράδειγμα του  για το πως ο εργάτης του Ευαγγελίου θα πρέπει να λειτουργεί τόσο για την κάλυψη των προσωπικών καθημερινών του αναγκών αλλά και για στήριξη και βοήθεια των ασθενέστερων ανάμεσα στο ποίμνιο τους, 

Ακολουθεί το πολύ γνωστό ρητό για την υποχρέωση κάθε ανθρώπου να εργάζεται για την επιβίωση του

Για την αγάπη των ανδρών προς τις γυναίκες τους

Και τέλος ο περίφημος ύμνος της αγάπης αλλά και για τους καρπούς που αποφέρει  το Πνεύμα το Άγιο σε όσους το λαμβάνουν.

Χαρακτηριστικό τέλος  είναι και το απόσπασμα με το πως αντιμετωπίζει   (ως φυλακισμένος κακούργος στη Ρώμη) τον επερχόμενο θάνατο του.

Μνημονιακές νοοτροπίες ....

Η παρακάτω περιγραφή αφορά πραγματικό γεγονός  που είναι σχετικό με τη διεξαγωγή των επίκαιρων πανελλαδικών  εξετάσεων.  Επιδεικνύει δε χαρακτηριστικά τη νοοτροπία, που δυστυχώς ακόμη  επικρατεί στο δημόσιο τομέα και αναδεικνύει περίτρανα το έλλειμμα διοίκησης  στο χώρο.

Για την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων αυτών, είναι απαραίτητο  σε κάθε τάξη που διαγωνίζονται μαθητές να υπάρχουν δύο καθηγητές ως επιτηρητές. Γι αυτό το λόγο,  κάθε χρόνο  η αρμόδια διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης  ορίζει λίστες καθηγητών, κυρίως γυμνασίων,  για κάθε λύκειο που είναι εξεταστικό κέντρο. Είναι γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια – παρόλο που αποτελεί υπηρεσία στα πλαίσια των  υπηρεσιακών καθηκόντων τους - οι περισσότεροι καθηγητές δεν αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη ζέση την συγκεκριμένη υπηρεσία αλλά εν τέλει την εκτελούν με το καλύτερο δυνατό τρόπο.

Μια από τις ελάχιστες – θέλω να πιστεύω - εξαιρέσεις αποτελεί  το παρακάτω περιστατικό, όπου καθηγητής σε κλήση του για την εκτέλεση τριών τέτοιων υπηρεσιών  αρνήθηκε κατηγορηματικά, με την εξαιρετική δικαιολογία πως έχει προγραμματίσει να πάει να περιποιηθεί τις ελιές του !!!  Ακόμη πιο εντυπωσιακό  όμως είναι, πως σε κλήση του υπευθύνου του εξεταστικού κέντρου προς το διευθυντή του σχολείου στο οποίο ανήκει ο συγκεκριμένος, αυτός δήλωσε  αναρμόδιος  και ότι δεν είναι σε θέση είτε να υποχρεώσει το καθηγητή του για την εκτέλεση της υπηρεσίας του και προφανώς ούτε να τον επιπλήξει για την πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του. 

Ένα  δε είναι δεδομένο, πως ο συγκεκριμένος καθηγητής θα πληρωθεί  από το  Ελληνικό δημόσιο για την περιποίηση των ελιών του.

Για την ιστορία , οι εξετάσεις  στο συγκεκριμένο εξεταστικό κέντρο θα διεξαχθούν κανονικά διότι  κάποιοι άλλοι , ΦΙΛΌΤΙΜΟΙ συνάδελφοι του, προσφέρθηκαν για την κάλυψη  της κατ’ άλλα υποχρεωτικής υπηρεσίας του.

Δυστυχώς η συγκεκριμένη νοοτροπία εδώ και χρόνια χαρακτηρίζει το ελληνικό δημόσιο και απ’ ότι φαίνεται θα  περάσουν χρόνια πολλά για να απαλλαγεί κι  από όσους την υπηρετούν αλλά κυρίως και απ’ όσους την ανέχονται.

Υγ. Προφανώς είναι πλήρως αντιληπτό, πως θα αντιμετωπιζόταν στον ιδιωτικό τομέα μια αντίστοιχη συμπεριφορά