Ο Ιταλός αστροναύτης Paolo Nespoli μας βοηθά να γνωρίσουμε καλύτερα το Διάστημα και πως αυτό μπορεί να μας οδηγήσει να δούμε κάποια πράγματα διαφορετικά από ότι τα βλέπουμε από τη Γη.
Κυριακή 30 Μαρτίου 2014
Κυριακή 23 Μαρτίου 2014
Δημιουργική σκέψη: μία καλλιτεχνική προσέγγιση του σύμπαντος
Οι απόφοιτοι επιστημών, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών καλούνται όλο και περισσότερο να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, έτσι ώστε να είναι πραγματικά καινοτόμοι.
Το πρόγραμμα σπουδών στο σχολείο Abaarso συνδυάζει στοιχεία από το εκπαιδευτικό σύστημα της Σομαλίας και της Αμερικής. Είναι σχεδιασμένο με τέτοιον τρόπο, ώστε οι 224 μαθητές του να αποκτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες για την περιοχή τους, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο. Τα βασικά μαθήματα που διδάσκονται είναι μαθηματικά, αγγλικά και λογική σκέψη. Η διδασκαλία συμπληρώνεται με αραβικές και ισλαμικές σπουδές.
Φέτος για πρώτη φορά ένας μαθητής του σχολείου έγινε δεκτός στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης.
Στη Γαλλία μία ομάδα νέων ερευνητών ένωσαν τις δυνάμεις και τις γνώσεις τους στα μαθηματικά, τη βιολογία και σε άλλα γνωστικά αντικείμενα. Εδώ και μερικούς μήνες αποφάσισαν να μετάσχουν σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα επιστημών, που διοργανώθηκε από το φημισμένο πανεπιστήμιο ΜΙΤ στη Βοστόνη.
Το να φέρεις τη μαγεία των άστρων και των πλανητών στους ανθρώπους δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όταν μάλιστα συνδυάζεται με τη μουσική και την τέχνη το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εκπληκτικό.
Αυτή είναι η άποψη του παθιασμένου αστρονόμου και επιστημονικού οραματιστή Χοσέ Φρανσίσκο Σαλγάδο, στο πλανητάριο Άντλερ στο Σικάγο.
Ένα από τα δημιουργήματά του είναι το KV 265, μία μη κερδοσκοπική οργάνωση, της οποίας η αποστολή είναι να εμπνεύσει εκτίμηση και κατανόηση της επιστήμης μέσα από την τέχνη.
Μέσα από τις συνεχιζόμενες καλλιτεχνικές συνεργασίες το KV 265 παρουσιάζει επιστημονικά έργα που συνδέουν διαφορετικά πράγματα, όπως η αστρονομία, η φωτογραφία, η μουσική και ο χορός.
Σε μόλις 3 χρόνια ο Σαλγάδο έχει οργανώσει 90 παρουσιάσεις σε 14 χώρες και 5 ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης και της Ανταρκτικής. Σε αυτές προσέγγισε την επιστήμη και την τέχνη παρουσία 150.000 θεατών.
Copyright © 2014 euronews
Κυριακή 16 Μαρτίου 2014
To πείραμα του Ερατοσθένη
Με αφορμή την ημερομηνία της 21/3 την ημέρα δηλαδή που στη συγκεκριμένη στιγμή Ήλιος μεσουρανεί κατακόρυφα στον ισημερινό της γης, με αποτέλεσμα η νύχτα και η ημέρα να έχουν ίση διάρκεια σε οποιοδήποτε σημείο της γήινης επιφάνειας δείτε πως ο Adam Savage (από τους Myth busters ) περιγράφει το πρώτο επιστημονικό πείραμα της μέτρησης της περιφέρειας της Γης που πραγματοποιήθηκε από τον Ερατοσθένη τον Κυρηναίο το 3ο αιώνα π.χ.
Σάββατο 1 Μαρτίου 2014
Ακονίζοντας την λογική σας σκέψη....
Περί αγάπης...
και άλλων αρετών...
" ...., ὅπως λέει ὁ Παῦλος στὴν Πρὸς Γαλάτας (5,22), ένας ἄνθρωπος πνευματικός, εἶναι σὰν ἕνα δέντρο ποὺ καρποφορεῖ ἀρετές και τέτοιες εἶναι οἱ ἑξῆς· ἀγάπη
χαρὰ εἰρήνη μακροθυμία χρηστότης ἀγαθωσύνη πίστις πρᾳότης ἐγκράτεια.
χρηστότης εἶναι ἡ ἐπιείκεια καὶ πίστις ἡ μεταξὺ τῶν
ἀνθρώπων πίστι, ἡ ἀξιοπιστία. πρώτη ἔχει τὴν ἀγάπη, αὐτὴ γιὰ τὴν ὁποία στὴν Α’
Πρὸς Κορινθίους ὁ ἴδιος γράφει ὅτι εἶναι ἡ μεγαλείτερη ἀρετή. γράφει· Νυνὶ
δὲ μένει πίστις ἐλπὶς ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη(Α’ Κο
13,13). κι ὁ Ἰωάννης στὴν Α’ Ἐπιστολή του λέει ἐκεῖνο τὸ καταπληκτικό,
ὅτι Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν (4,8).
Ἡ
λέξι ἀγάπη ἦταν ἄγνωστη στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. δὲν ἀνευρίσκεται
σὲ κανένα κείμενο τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας. συναντᾶται γιὰ πρώτη φορὰ
στὴ Βίβλο 120 φορές, 15 στὴν Π. Διαθήκη κι 105 στὴν Καινή. ἔπειτα συναντᾶται
στὰ κείμενα τῶν Χριστιανῶν. εἶναι πατέντα βιβλικὴ καὶ χριστιανική. οἱ
εἰδωλολάτρες, ποὺ ὑπῆρχαν μέχρι τὸ 600 μ.Χ., οὐδέποτε ἔγραψαν τὴ λέξι ἀγάπη,
οὔτε μετὰ Χριστόν.
Στὴν Π.
Διαθήκη ἡ λέξι ἀγάπη, συναντᾶται τὶς 13 φορὲς (11 στὸ ᾎσμα καὶ
2 στὶς Βασιλεῖες) μὲ τὴ σημασία τῆς ἐρωτικῆς ἀγάπης τοῦ ἀντρὸς πρὸς τὴν κοπέλλα
του, τὶς δὲ ἄλλες 2 φορὲς (1 στὸν Ἐκκλησιαστὴ καὶ 1 στὸν Ἰερεμία) μὲ τὴ σημασία
τῆς ἁπλῆς ἀγάπης μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. στὴν Κ. Διαθήκη σημαίνει πάντα τὴν
ἐντελῶς πνευματικὴ χριστιανικὴ ἀγάπη καὶ συναντᾶται πιὸ πολὺ στὶς Ἐπιστολὲς τοῦ
Παύλου.
Ἀνεκτίμητοι
θησαυροὶ εἶναι ὅσα λέγονται γιὰ τὴν ἀγάπη στὴν Κ. Διαθήκη. καὶ εἶναι τόσο
πολλά, ποὺ χρειάζεται πολὺς χρόνος καὶ χῶρος γιὰ ν᾿ ἀναπτυχθοῦν. θὰ μνημονεύσω
μόνο λίγα ποὺ διάλεξα. ἕνα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀνέφερα κιόλας τοῦ Ἰωάννου (Α’ ᾿Ιω
4,8) ὅτι Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστί. κιἄλλο ἕνα ἀπὸ τὸ Κατὰ Ἰωάννην
Εὐαγγέλιο (3,16) ἐκεῖνο ποὺ λέει ὁ Χριστὸς στὸ Νικόδημο· Οὕτως ἠγάπησεν
ὁ θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων
εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. ’’Τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ
θεὸς τὸν κόσμο, ὥστε γιὰ τὴ σωτηρία του καὶ γιὰ τὴν αἰώνια ζωή του τοῦ ἔδωσε
ἀκόμη καὶ τὸ μονάκριβο γιό του’’· δηλαδὴ τὸν θυσίασε. δὲν εἶπε τὴ λέξι θυσία στὸ
Νικόδημο, ἐπειδὴ ἦταν ἀκόμη πολὺ νωρίς. δὲν θὰ περνοῦσαν ὅμως οὔτε τρία χρόνια,
κι ὁ Νικόδημος θὰ τὴν ἔβλεπε αὐτὴ τὴν τόση ἀγάπη, ὅταν μαζὶ μὲ τὸν Ἰωσὴφ ἀπὸ
τὴν Ἀριμαθαία θὰ ξεκάρφωνε τὸ συνομιλητή του νεκρὸ ἀπὸ τὸ σταυρό, γιὰ νὰ τὸν
θάψῃ. καὶ τότε ὁ νεκρὸς συνομιλητής του τοῦ εἶπε, μὲ ἔργο θυσίας καὶ ὄχι μόνο
μὲ λόγο, πῶς ἔδωσε ὁ θεὸς γιὰ τὸν κόσμο τὸ μονάκριβο γιό του, καὶ πόσο πολὺ τὸν
ἀγαπάει.
στὸ ἴδιο Εὐαγγέλιο (Ἰω 15,13) ὁ Κύριος, λίγο πρὶν τὸν συλλάβουν γιὰ νὰ
τὸν ἐκτελέσουν, λέει Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς· μείζονα
ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.’’Ἀγαπᾶτε
ὁ ἕνας τὸν ἄλλο ὅπως σᾶς ἀγάπησα ἐγώ. δὲν ὑπάρχει ἀγάπη μαγαλείτερη ἀπὸ τὸ νὰ
θυσιάσῃ κανεὶς τὴ ζωή του γιὰ κείνους ποὺ ἀγαπάει’’.
Καὶ ὁ
Παῦλος, γράφοντας γιὰ τὴν ἀγάπη ἀνάμεσα στὸν Κύριο καὶ στὸν πιστό του στὴν Πρὸς
Ῥωμαίους (8,35), ῥωτάει· Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; ’’Ποιός
μπορεῖ νὰ μᾶς χωρίσῃ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ;’’. ὅταν δηλαδὴ ὁ Χριστὸς μᾶς
κρατάῃ στὴν ἀγκαλιά του μὲ τὴν πανίσχυρη ἀγάπη του, ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς
ἀποσπάσῃ ἀπ᾿ αὐτή; ἐκεῖνο ὅμως ποὺ εἶναι, ὅπως χαρακτηρίστηκε, ὁ ὕμνος τῆς
χριστιανικῆς ἀγάπης εἶναι τὸ σχετικὸ κεφάλαιο (13) τῆς Α’ Πρὸς Κορινθίους
Ἐπιστολῆς του. ἀντὶ ἄλλων παραθέτω τὴ μετάφρασί του.
12
13
14
|
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
1
|
Ἔχω ἀκόμη νὰ σᾶς
δείξω τὸν πιὸ ὑπέροχο δρόμο. ἐὰν μιλῶ τὶς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν
ἀγγέλων, καὶ δὲν ἔχω ἀγάπη, εἶμαι ἕνας χαλκὸς ποὺ βροντάει ἢ ἕνα κύμβαλο ποὺ
ἀλαλάζει. κι ἂν ἔχω προφητεία καὶ ξέρω ὅλα τὰ μυστικὰ κι ὅλη τὴ γνῶσι, κι ἂν
ἔχω ὅλη τὴν πίστι, ὥστε νὰ μετατοπίζω βουνά, καὶ δὲν ἔχω ἀγάπη, δὲν εἶμαι
τίποτε. κι ἂν ταΐσω ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μου, κι ἂν παραδώσω τὸ σῶμα μου νὰ καῶ,
καὶ δὲν ἔχω ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτε. ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, δείχνει
ἐπιείκεια, ἡ ἀγάπη δὲν ζηλεύει, ἡ ἀγάπη δὲν σαχλαμαρίζει, δὲν φουσκώνει, δὲν
ἀσχημονεῖ, δὲν γυρεύει τὰ δικά της, δὲν ἐξοργίζεται, δὲν σκέφτεται τὸ κακό,
δὲν χαίρεται μὲ τὴν ἀδικία, χαίρεται δὲ μαζὶ μὲ τὴν ἀλήθεια· ὅλα τὰ σκεπάζει,
ὅλα τὰ παραδίνει μ᾿ ἐμπιστοσύνη, ὅλα τὰ ἐλπίζει, ὅλα τὰ ὑπομένει. ἡ ἀγάπη
οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖες, θὰ καταργηθοῦν· εἴτε γλῶσσες, θὰ
σταματήσουν· εἴτε γνῶσι, θὰ καταργηθῇ. μερικῶς δὲ γνωρίζουμε καὶ μερικῶς
προφητεύουμε· κι ὅταν ἔρθῃ τὸ τέλειο, τότε τὸ μερικὸ θὰ καταργηθῇ. ὅταν ἤμουν
νήπιος, σὰ νήπιος μιλοῦσα, σὰ νήπιος φρονοῦσα, σὰ νήπιος σκεφτόμουν· ὅταν
ὅμως ἔγινα ἄντρας, κατάργησα τὰ τοῦ νηπίου. γιατὶ τώρα βλέπουμε ἀπὸ καθρέφτη,
αἰνιγματικά, τότε ὅμως πρόσωπο μὲ πρόσωπο· τώρα γνωρίζω μερικῶς, τότε θὰ
γνωρίζω πλήρως ὅπως καὶ ἔγινα γνωστός. καὶ τώρα πιὰ μένει ἡ πίστι ἡ ἐλπίδα ἡ
ἀγάπη, τὰ τρία αὐτά· ἀνώτερη δὲ ἀπ᾿ αὐτὰ ἡ ἀγάπη. τρέξτε γιὰ τὴν ἀγάπη.
|
Κωνσταντίνου Σιαμάκη Μελέτες
5 (2008)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)