Ένας οδηγός για την ενέργεια στον πλανήτη ΓΗ

Επίκαιρη και διαχρονική ρήση

Από τη στήλη Φαληρεύς της κυριακάτικης Καθημερινής

Το σχόλιο αφορά τη συγκεκριμένη κίνηση ορισμένων νέων στο γραφείο του αντιπρύτανη αλλά θα μπορούσε να έχει και γενικότερη εφαρμογή για τις διαπροσωπικές σχέσεις με το διαχρονικό "ο καθένας δίνει από εκείνο που έχει".

" Η φίλη της στήλης Α.Κ. μας γράφει: «Ο Λασκαράτος, όταν κάποιος που θέλησε να τον προσβάλει του πρόσφερε ένα ζευγάρι κέρατα, του απήντησε: “Ευχαριστώ, ο καθένας δίνει από εκείνο που έχει”. Μου ήρθε στον νου βλέποντας τους ευγενείς νέους να περιχύνουν το γραφείο με σκουπίδια, νομίζοντας, οι θλιβεροί, πως έτσι προσβάλλουν τον αντιπρύτανη». Θλιβεροί, πράγματι. Σχεδόν αξιολύπητοι στη βλακεία τους..."

Η Κυριακή αργία

Ενα ενδιαφέρον άρθρο για την Κυριακή αργία και γενικότερα για την αναγκαιότητα της στην εύρυθμη πορεία της ζωής του ανθρώπου.

Ἡ  ἀρχαία  ἑλληνικὴ  παροιμία  Βίος  ἀνεόρταστος  μακρὰ  ὁδὸς ἀπανδόκευτος (= Ζωὴ  χωρὶς  γιορτὲς  δρόμος  μακρὺς  χωρὶς πανδοχεῖο),  ποὺ  ἀποδίδεται  στὸ  Δημόκριτο,  δείχνει  αὐτὸ  ποὺ φαίνεται  κι  ἀπὸ  τὴν  ἀπουσία  του  ἀπὸ  τὴν  ἀρχαία  ἑλληνικὴ γραμματεία,  ὅτι  οἱ  ἀρχαῖοι  Ἕλληνες,  ἐκτὸς  ἀπὸ  τὶς  ἐτήσιες ἑορτὲς  μὲ  τὰ  πανηγύρια,  δὲν   εἶχαν  ἀργίες  σὲ  τακτὰ  χρονικὰ διαστήματα,  ὅπως  εἶναι  σήμερα  κάθε  ἑφτὰ  μέρες  ἡ  Κυριακή. τὸ   ἴδιο  συνέβαινε  καὶ  σ’ ὅλους  τοὺς  λαοὺς  τῆς  γῆς  ἐκτὸς  ἀπὸ τὸ  λαὸ  τῆς  Βίβλου,  τὸν  Ἰσραὴλ  κι  ἀργότερα  τοὺς  Χριστιανούς. ἡ  ἔννοια  τῆς  ἑβδομάδος  ἐπίσης  δὲν  ὑπῆρχε  οὔτε  στοὺς ἀρχαίους  Ἕλληνες  οὔτε  σ’ ἄλλο  ἔθνος  τῆς  γῆς.  οἱ  Ἕλληνες  καὶ οἱ  Ῥωμαῖοι  χώριζαν  τὸ  μῆνα  σὲ  τρία  δεκαήμερα. οἱ  Ἕλληνες ἔλεγαν  τὸ  πρῶτο  δεκαήμερο  ἀρχομένου  τοῦ  μηνός,  τὸ  δεύτερο ἱσταμένου  τοῦ  μηνός,  καὶ  τὸ  τρίτο  φθίνοντος  τοῦ  μηνός.  οἱ Ῥωμαῖοι  ἔλεγαν  τὸ  πρῶτο  kalendae,  τὸ  δεύτερο  nonae,  καὶ  τὸ τρίτο  idus.  τῶν  Ῥωμαίων  τὴ  διαίρεσι  μὲ  τὸ  πέρασμα  τοῦ χρόνου  οἱ  ἱερατικὲς  ἀλχημεῖες  τὴν  ἔκαναν  ἄνιση  καὶ ἀλλόκοτη,  ἀλλ’ ἡ  ἀρχή  της  ἦταν  τὰ  τρία  δεκαήμερα.  τὰ ἑλληνικὰ  καὶ  ῥωμαϊκὰ  δεκαήμερα  ἀρχικὰ  δὲν  περιεῖχαν καμμία  ἔννοια  ἀργίας  σὲ  κάποιο  σημεῖο  τους,  ἀρχὴ  ἢ  τέλος, ἀλλ’ ἦταν  μόνο  λογιστικά.  μόνο  σὲ  ὄψιμα  χρόνια,  μετὰ  τὸ  500 π.Χ.,  ἐπειδὴ  εἶχαν  σχέσι  μὲ  κάποιες  τακτὲς  θυσίες  σὲ  θεότητες τοῦ  μηνός,  καὶ  μόνο  γιὰ  τοὺς  πλουσίους,  ποὺ  ἔτσι  κι  ἀλλιῶς μποροῦσαν  νὰ  δώσουν  στὸν  ἑαυτό  τους  ἀργία (ῥεπὸ)  ὅποτε ἤθελαν,  ἄρχισαν  νὰ  κάνουν  κάποια  ἀργία,  συνήθως  τὴν πρώτη  μέρα,  δηλαδὴ  1  ἢ  11  ἢ  21  τοῦ  μηνός,  κάτι  ποὺ  γιὰ  τοὺς μὴ  πλουσίους  ἐλευθέρους  καὶ  γιὰ  ὅλους  τοὺς  δούλους  ἦταν ἀδιανόητο.  οἱ  ἐλεύθεροι  μόνο, γιὰ  νὰ  ξεκουραστοῦν  καὶ  νὰ  φᾶν λίγο  καλλίτερα,  περίμεναν  τὶς  ἐτήσιες  ἑορτὲς  καὶ  πανηγύρεις, ποὺ  ἦταν  συνήθως  γύρω  στοὺς  δύο  μῆνες  μία.  ἔτσι  βγῆκε  ἡ προειρημένη  παροιμία.  γιὰ  τοὺς  δούλους  ἀσφαλῶς  δὲν  ὑπῆρχε στὸν  ἥλιο  μοῖρα.  αὐτοὶ  ἦταν  κατοικίδια  ζῷα.

    Στὸν  Ἰσραὴλ  ἀπὸ  τὸ  1500  π.Χ.  μιὰ  τακτὴ  ἀνὰ  ἑφτὰ  μέρες ἀργία,  ἡ  Ἀνάπαυσις (Σάββατον),  γνωστὴ  ἀπὸ  ἀμνημόνευτα προϊστορικὰ  χρόνια,  ὁ  θεὸς  διὰ  τοῦ  Μωϋσέως  τὴ  θέσπισε  ὡς ἀπαραβίαστη  στὸ  Νόμο  μὲ  τὴν  τετάρτη  ἀπὸ  τὶς  δέκα  ἐντολὲς (Ἔξ  20,8 - 11˙  Δε  5, 12 -15)  γιὰ  ἐλευθέρους  γιὰ  δούλους  καὶ  γιὰ τὰ  κατοικίδια  ἐργασιακὰ  ζῷα.  ἡ  ἀργία  τῶν  ζῴων  ἔχει  τὸ  σοφὸ καὶ  προνοητικὸ  νόημα  ὅτι,  ὅταν  ἐργάζεται  κάποιο  ζῷο, ἐργάζεται  ἀσφαλῶς  μαζί  του  καὶ  κάποιος  ἄνθρωπος,  συνήθως δοῦλος.

    Οἱ  Χριστιανοὶ  γιὰ  τὴν  ἀργία  αὐτὴ  ἀντικατέστησαν  τὸ Σάββατον  μὲ  τὴ  λεγόμενη  Μία  ἢ  Πρώτη,  τὴν  προηγούμενη  τῆς Δευτέρας  κι  ἑπόμενη  τοῦ  Σαββάτου,  τὴν  ὁποία  κι  ἐπωνόμασαν Κυριακή,  ἤτοι  ἡμέραν  Κυρίου,  κυριακὴν  ἡμέραν,  ἐπειδὴ  τὴν ἡμέρα  αὐτὴ  ἀναστήθηκε  ὁ  Κύριος  Ἰησοῦς  Χριστὸς  καὶ  κατ’αὐτὴν  ἐπέμενε  ὡς  ἀνεστημένος  νὰ  συναντάῃ  τοὺς  μαθητάς  του (Μθ  28,1˙  Λκ  24,1˙  Μρ  16,2˙  16,9˙  Ἰω  20,1˙  20,19˙  20,26˙  Πρξ 20,7˙  Α΄Κο  16,2˙  Κλ  2,16-17˙  Ἀπ  1,10˙  στὴν  τελευταία παραπομπὴ  ἡ  κυριακὴ  ἡμέρα,  στὴν  προτελευταία  ἡ  κατάργησι τοῦ  Σαββάτου).  στὴν  ἀρχὴ  ἦταν  ἐκκλησιαστικὴ  μόνο  ἀργία  τῶν Χριστιανῶν.  δημόσια  ἀργία  μὲ  κρατικὸ  χαρακτῆρα  ἔγινε  τὸ  324 μὲ  νόμο  τοῦ  Μ. Κωνσταντίνου,  οἱ  ὁποῖος  θέλοντας  νὰ  θεσπίσῃ μιὰ  κρατικὴ  ἀργία (γενικὸ  ῥεπὸ  δημοσίων  ὑπηρεσιῶν  καὶ ἰδιωτῶν)  καὶ  μὴ  ἔχοντας  ἐκ  μέρους  τῶν  εἰδωλολατρικῶν θρησκευμάτων  τῆς  αὐτοκρατορίας  καμμία  τέτοια,  υἱοθέτησε τὴν  ἀργία  τῶν  Χριστιανῶν,  τὴν  Κυριακή.

    Σήμερα  ἐκτὸς  ἀπὸ  τὸ  μωαμεθανικὸ  κόσμο,  ποὺ  πῆρε  πρῶτα ἀπὸ  τοὺς  Χριστιανοὺς  καὶ  τοὺς  Ἰουδαίους  τὴν  ἑβδομάδα,  κι ἔπειτα,  γιὰ  νὰ  ΄΄κρύψῃ΄΄  τὴν  ἐξάρτησί  του,  υἱοθέτησε  ὡς  ἀργία του  τὴν  Παρασκευή),  ἔχουν  τὴν  Κυριακὴ  δημόσια  τακτὴ  ἀργία ὅλοι  οἱ  χριστιανικοὶ  λαοὶ  καὶ  κατ’ ἐπίδρασι  τῶν  Χριστιανῶν  καὶ οἱ  μὴ  χριστιανικοὶ  ἀλλὰ  μήτε  μωαμεθανικοὶ  λαοὶ  τῆς  γῆς, ἔχοντας  υἱοθετήσει  σιωπηρῶς  καὶ  τὴν  ἑβδομάδα,  ὅπως  οἱ Κινέζοι.  

Κ. Σιαμάκη Μελέτες 8

Η συμβολή των αρχαίων Ελλήνων στην εξέλιξη των φυσικών επιστημών

Στα πλαίσια του μαθητικού συνεδρίου ACSTAC, με μια ομάδα μαθητών και σε συνεργασία με τη φιλόλογο του σχολείου Αγγελική Τανίδου, έγινε η ερευνητική αυτή εργασία για τις σημαντικότερες επινοήσεις και ανακαλύψεις ορισμένων από τους σημαντικότερους αρχαίους Έλληνες φυσικούς επιστήμονες. Η εργασία στηρίζεται στη μελέτη των πηγών, των αρχαίων δηλαδή ελληνικών κειμένων, όπου έχουν καταγραφεί -από τους ίδιους τους επιστήμονες ή μεταγενέστερους μελετητές και βιογράφους τους- διάφορες παρατηρήσεις τους σχετικά με τα φυσικά φαινόμενα, την αστρονομία τις πειραματικές μεθόδους και διάφορες επιστημονικές ανακαλύψεις...

Για περισσότερα μπορείτε να κάνετε "κλικ" στην εικόνα

Ασκήσεις στην Ορμή

Μια συλλογή ασκήσεων από τη τράπεζα θεμάτων του Υπουργείου, σχετικά με την ορμή και την αρχή διατήρησης της  μπορείτε να δείτε κάνοντας "κλικ" στην εικόνα

Μιλώντας για κομήτες...

Με αφορμή την ιστορική χθεσινή προσεδάφιση που κατάφερε  η  ESA με τη συσκευή Rosetta στον κομήτη 67P / Churyumov–Gerasimenko  (http://rosetta.esa.int) , λίγα στοιχεία για τα πολύ ενδιαφέροντα ουράνια σώματα του ηλιακού μας συστήματος.

Οι κομήτες είναι ουράνια σώματα του ηλιακού μας συστήματος που κινούνται με ταχύτητες από 30-60 km/sec, γύρω από τον ‘Ήλιο λόγω της βαρυτικής  του έλξης. Mε τροχιές πολύ μεγαλύτερης εκκεντρότητας και γωνίας ως προς την εκλειπτική( το επίπεδο πάνω στο οποίο διαγράφεται η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο) . Είναι κομμάτια παγωμένων πετρωμάτων  αναμειγμένα με σκόνη πάγο και αέρια, με διαστάσεις που κυμαίνονται από μερικά μέτρα μέχρι δεκάδες χιλιομέτρων. Ανάλογα με τη διάρκεια  της περιοδικής κίνησης τους γύρω από τον ‘Ηλιο  προέρχονται είτε από τη λεγόμενη ζώνη του Kupier (αυτοί που έχουν μικρότερη από 200 έτη περίοδο) είτε από τη λεγόμενη νέφος του Oort για όσους έχουν πολύ μεγαλύτερες.

H ζώνη του Kuiper είναι μια περιοχή του ηλιακού μας συστήματος  που επεκτείνεται αμέσως μετά τον πλανήτη Ποσειδώνα σε αποστάσεις 30 έως 55 AU από τον Ήλιο.  Ενώ το νέφος του Oort είναι η πιο μακρινή περιοχή του ηλιακού μας συστήματος   σε αποστάσεις από 5000 AU μέχρι και τις 100.000 ΑU. – 1 AU (astronomical unit ) μια αστρονομική μονάδα είναι η μέση απόσταση Γη-Ήλιου , περίπου 150 εκ.  χιλιόμετρα ). Και στις δύο αυτές περιοχές εικάζεται ότι υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός κομητών.

Οι κομήτες παρατηρήθηκαν στο ουρανό από πολύ παλιά, το δε όνομα τους (κομήτης – "μαλλιάρας" ) συναντάται για πρώτη φορά στον Αριστοτέλη (Μετεωρ. 1-6). Η ονομασία αυτή δόθηκε καθώς όταν πλησιάζει ο κομήτης τον Ήλιο  ζεσταίνεται και έτσι  ξεπαγώνοντας τα διάφορα αέρια του εσωτερικού του, φαίνεται από τη Γη, σαν έχει μια κόμη- ατμόσφαιρα. 

Διάφοροι κομήτες έχουν γίνει  ορατοί από τη Γη με γυμνό μάτι. Από τους πιο γνωστούς είναι ο κομήτης του Halley με περίοδο 75,3 έτη. Τελευταία φορά που έγινε ορατός από τη Γη ήταν το 1986, ενώ το 1910 η Γη πέρασε μέσα από την ουρά-κόμη του. Στο  κομήτη  δόθηκε το όνομα του Edmond  Halley, ο οποίος το 1705  παρατήρησε ότι οι κομήτες που εμφανίστηκαν το 1531 ,το 1607 και το 1682 ήταν το ίδιο αντικείμενο ενώ πρόβλεψε με επιτυχία ότι θα επανεμφανιστεί το 1758. Γνωστοί είναι και  Shoemaker – Levy που ανακάλυψαν και έδωσαν το όνομα τους σε 9 κομήτες. Ο δε τελευταίος – ο ένατος, το 1995 αιχμαλωτίσθηκε από τη βαρυτική έλξη του Δια και κομματιάστηκε στην ατμόσφαιρα του  .

Πηγές 

http://solarsystem.nasa.gov/planets/

http://www.esa.int/Our_Activities/Space_Science/Rosetta

Ο Ουρανός και Γη  (Κ. Σιαμάκη )

Ο ιστός της αράχνης

αιχμαλώτισε ακόμη και τις σταγόνες της βροχής, δίνοντας μας την ευκαιρία να θαυμάσουμε ένα μοναδικό θέαμα.

Σχολικός εκφοβισμός και αντιμετώπιση του

Με μια εξαιρετική ιδέα ο μικρός Αυστραλός κατάφερε να αντιμετωπίσει τον σχολικό εκφοβισμό που αντιμετώπισε, λόγω μιας ιδιαιτερότητας του. Αξίζει να τον παρακολουθήσουμε!