Η μεγαλύτερη εφεύρεση του ανθρώπου

Είναι  σημαντικό να έχουμε υπόψη μας ποιος μπορεί να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των μεγάλων τεχνολογικών και επιστημονικών ανακαλύψεων που...

Σάββατο 22 Αυγούστου 2015

Ταξίδι στο πουθενά...

Στην αρχή με διάφορες αφορμές και αιτίες φρόντισαν να διαλύσουν τις χώρες στις οποίες χρόνια κατοικούσαν. Δημιούργησαν καταστάσεις και μορφώματα που υποχρεώνουν απλούς ανθρώπους να ξεριζώνονται από τα σπίτια και από τα μέρη που χρόνια κατοικούσαν. Ορισμένοι ως σύγχρονοι μάρτυρες δίνουν τη ζωή τους για τα πιστεύω τους και άλλοι φεύγουν όπως όπως για να μη πέσουν στη μήνη ανθρώπων χωρίς οίκτο και ηθικό φραγμό. 
Κατατρεγμένοι αναζητούν ως νέα γη της επαγγελίας τη γερασμένη και ασφαλή Ευρώπη, που κατά ένα μεγάλο βαθμό, με τα ισχυρότερα κράτη της,  είναι συνυπεύθυνη για το μαρτύριο τους. Οικογένειες ολόκληρες , μικροί - μεγάλοι , συνηθισμένοι άνθρωποι που στη θέση τους πολύ εύκολα βλέπουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, ανεβαίνουν ένα τεράστιο γολγοθά για να νιώσουν κυρίως ασφάλεια και να αρχίσουν μια νέα πορεία στη ζωή τους.
Και μέσα στην αγωνία και τη δυστυχία τους ανακαλύπτουν ότι κάνεις δεν τους  θέλει. Και κυρίως αυτοί που τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Η προσφυγιά είναι μια κατάσταση διαχρονική στην ανθρώπινη ιστορία και όχι πριν  πολλά χρόνια την έζησε και ένα μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Υπήρξε και υπάρχει και σε άλλα σημεία του πλανήτη μας. Είναι όμως πολύ διαφορετικά να ανακαλύπτεις ότι πολύ εύκολα θα μπορούσες ή θα μπορέσεις να βρεθείς κι εσύ στη θέση αυτών των ανθρώπων που η αξιοπρέπεια τους είναι ίδια ή και μεγαλύτερη από τη δική σου.
Πέρα από τη μεγάλη θλίψη για το δράμα αυτών των ανθρώπων, νομίζω πως αξίζει τη προσοχή όλων των σκεπτόμενων συνανθρώπων, η  ευκολία με την οποία συνθλίβονται οι μάζες των απλών πολιτών στην εξυπηρέτηση διαφόρων πολιτικοοικονομικών συμφερόντων.

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

Μια μικρή περιήγηση στο ιστορικό βουνό Γράμμος


Προς το Γράμμο
Στη φετινή καλοκαιρινή εξόρμηση είχε από καιρό μπει  στόχος να επισκεφτούμε τις περίφημες ορεινές λίμνες Αρένες - κυρίως τη μεγαλύτερη από αυτές με το όνομα Μουτσάλια (1740μ)- που δεσπόζουν στον ορεινό όγκο του ιστορικού Γράμμου. Και βέβαια αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, να κατασκηνώσουμε εκεί και την επόμενη ημέρα  να επισκεφτούμε και το ομώνυμο χωριό Γράμμος (1380μ. ) και από εκεί την δρακολίμνη Γκιστόβα (2350μ.) στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Η εξέλιξη όμως των καιρικών φαινομένων τις τελευταίες ημέρες μάς άλλαξαν κάπως τα σχέδια. Έτσι υπήρξε μια μικρή τροποποίηση στο αρχικό προορισμό και επιλέξαμε να φτάσουμε πρώτα στο χωριό Γράμμος και στη δρακολίμνη.
Αφού λοιπόν πήραμε την Εγνατία οδό με προορισμό την πόλη της Καστοριάς, στη συνέχεια στροφή για το όμορφο Νεστόριο και από εκεί άρχισε η ανάβαση προς το Γράμμο. Λίγα χιλιόμετρα μετά το Νεστόριο στρίψαμε αριστερά για το χωριό Πεύκος που είναι ένα κομβικό σημείο για όσους θέλουν να ταξιδέψουν στα ενδότερα του Γράμμου. Αφού περάσαμε το γραφικό αυτό χωριό, λίγο πιο πέρα  σταματά η άσφαλτος και αρχίζει η ανάβαση στο δασικό δρόμο. Στη διαδρομή του οποίου  συναντήσαμε διάφορα συνεργεία, καθώς αυτή την περίοδο γίνεται διάνοιξη του δρόμου και δημιουργείται η υποδομή για ασφαλτόστρωση του, κάτι βέβαια που θα διευκολύνει πολύ την μετακίνηση προς το γραφικό χωριό.
Ο ορεινός δρόμος προς τον Γράμμο
 Η φυσική ομορφιά σε όλο το μήκος της διαδρομής μοναδική, με τον ποταμό Αλιάκμονα-το μεγαλύτερο ποταμό της Ελλάδος- να  πηγαίνει σχεδόν παράλληλα με τον δρόμο, καθώς πηγάζει από το Γράμμο. Ύστερα από περίπου 20 χιλ. ανηφορικής πορείας από το χωριό Πεύκο, μέσα σε κατάφυτο δάσος με πανύψηλα πεύκα, ανοίγεται μπροστά μας η κοιλάδα με το χωριό Γράμμος και τις γύρω κορυφές.

Το χωριό Γράμμος

Το καταφύγιο στο χωριό Γράμμος 


Στο χωριό σήμερα υπάρχουν λίγα πετρόκτιστα σπίτια που όμως έχουν αναπαλαιωθεί και αποτελούν εξοχικές κατοικίες ή κυρίως κατοικίες κτηνοτρόφων που έχουν τα κοπάδια τους στα γύρω βουνά. Επίσης στο χωριό υπάρχει και μόνιμο στρατιωτικό φυλάκιο αλλά και καταφύγιο που μπορεί να φιλοξενήσει τους  επισκέπτες . 



Η πορεία προς τη Γκίστοβα

Λίγη ξεκούραση  και στη συνέχεια προετοιμασία της ομάδος που θα συνέχιζε προς τη δρακολίμνη . Η πρόσβαση προς τη λίμνη μπορεί να γίνει και με αυτοκίνητο μέσω μιας ανηφορικής διαδρομής 7 χιλ από το χωριό και στη συνέχεια με πορεία μιας ώρας σε ευδιάκριτο μονοπάτι βρίσκεσαι εμπρός στο εντυπωσιακό θέαμα της λίμνης που ένα μέρος της ανήκει στην Ελλάδα και το υπόλοιπο στην Αλβανία.



Η λίμνη Γκίστοβα

Ανεβαίνοντας προς τις Αρένες 
 Την επομένη, μετά από ένα τονωτικό μπάνιο στα κρύα νερά  μιας μικρής γκιόλας (φυσική μικρή πισίνα) λίγο έξω από το χωριό, ξεκίνησε η επιστροφή προς τον Πεύκο καθώς ο δρόμος προς τις λίμνες Αρένες περνούσε από εκεί.  Έτσι λίγο πριν το χωριό συναντήσαμε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που οδηγεί προς το επόμενο χωριό Πευκόφυτο . 
Περίπου μετά  από  10 χιλ.,  σε μια αριστερή στροφή του δρόμου συναντήσαμε τη σχετική σήμανση και αφού αφήσαμε την άσφαλτο, ξεκινήσαμε μια  ανηφορική και ορεινή διαδρομή 12 χιλ. μέχρι να συναντήσουμε το μοναδικό τοπίο με τις λίμνες.

Η λίμνη Μουτσάλια
Η διαδρομή σχετικά βατή, ανηφορική, αλλά και  εντυπωσιακή  καθώς κινείσαι κυριολεκτικά μέσα στο δάσος . Η εικόνα όμως που συναντάς μόλις φθάσεις στη λίμνη Μουτσάλια σε αποζημιώνει πλήρως για την μικρή ταλαιπωρία της διαδρομής. Το τοπίο μαγευτικό και γύρω αλλά και μέσα στη λίμνη στη οποία μπορείς εύκολα να διακρίνεις το μικρό είδος τρίτωνα που κατοικεί μέσα της .Με το νερό της διπλανής πηγής παγωμένο και πεντακάθαρο δημιουργούνται άριστες συνθήκες για κατασκήνωση στο διπλανό χώρο που έχει πλέον κατάλληλα διαμορφωθεί.


Το μοναδικό χρώμα της λίμνης


Πραγματικά η ξεχασμένη ορεινή Ελλάδα κρατά ακόμη εντυπωσιακούς θησαυρούς για να τους αποκαλύπτει σε όσους έχουν την υπομονή και την διάθεση να τους αναζητούν.



Η ομάδα στις Αρένες