Στις 15 Αυγούστου έχει καθιερωθεί στην παράδοση της Ορθόδοξης Χριστιανικής εκκλησίας, να εορτάζεται (!) ο θάνατος (κοίμηση) της παρθένου Μαρίας (Μαριάμ κατά τη γραφή), της μητέρας του Κυρίου Ιησού Χριστού. Η εορτή αυτή εντάχθηκε στο εορτολόγιο της εκκλησίας αρκετά όψιμα, καθώς όπως αναφέρεται στην εκκλησιαστική ιστορία του Νικηφόρου Καλλίστου (17,28), η 15η Αυγούστου ορίζεται ως ημέρα του εορτασμού της, από τον αυτοκράτωρ Μαυρίκιο (539-602)1, μόλις τον 6ο μ.Χ. αιώνα.
Για την παρθένο Μαρία που επιλέχθηκε, προφανώς όχι τυχαία, για να φέρει στο κόσμο τον Θεάνθρωπο, λίγα στοιχεία για την προσωπική της ζωή πληροφορούμαστε μέσα από την Καινή Διαθήκη. Από τις λίγες όμως αυτές αναφορές. ξεκάθαρα προκύπτει ότι πρόκειται για ένα ιδιαιτέρα πιστό, σεμνό, αγνό, ταπεινό και ευλαβή άτομο. Και συνεπώς όχι τυχαία επιλέχθηκε ανάμεσα σε τόσες γυναίκες για να της δοθεί μια τέτοια ευλογία. Χαρακτηριστική άλλωστε είναι και η ρήση του αγγέλου Γαβριήλ «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σού, ευλογημένη συ εν γυναιξί» (Λουκ. 1, 29) .
Παρακάτω παραθέτω τις σχετικές παραπομπές για μερικά από τα πιο σημαντικά γεγονότα που αναφέρονται μέσα στην Καινή Διαθήκη για την μητέρα του Κυρίου.
1. Το χαρμόσυνο μήνυμα από τον άγγελο Γαβριήλ για την επιλογή της και την μεγάλη αποστολή που της ανατέθηκε (Λκ 1,26-38),
2. Η επίσκεψη της μετά τον Ευαγγελισμό στο συγγενικό της ζεύγος Ελισάβετ και Ζαχαρία - γονείς του Ιωάννη του Προδρόμου - με την προφητική ρήση της Ελισάβετ (Λκ 1,39-56) ,
3. Η γέννηση του Ιησού ( Λκ 2,3-7),
4. Το περιστατικό με τον Ιησού δωδεκαετή να διδάσκει στο Ναό (Λκ 2,41-51),
5. Το γνωστό περιστατικό με το γάμο στην Κανά (Ιω 2,1-5)
6. Και τέλος μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της σταύρωσης του Κυρίου, όταν λίγο πριν παραδώσει το πνεύμα του, προτρέπει τον αγαπημένο του μαθητή Ιωάννη (Ἰω 19,25-27) να αναλάβει τη φροντίδα της μέχρι και το θάνατο της.
Επιπλεόν μπορούμε να πούμε πως από όσα αναφέρονται για αυτήν μέσα στην Καινή διαθήκη, αλλά και από άλλες αξιόπιστες πηγές της ιστορίας των πρώτων χρόνων της εκκλησίας, φαίνεται να μη είχε ανάμιξη στα εκκλησιαστικά ζητήματα και ιδιαίτερη δράση ή λόγο στη ζωή της πρώτης εκκλησίας. Με αυτή όμως τη ταπεινή και σεμνή στάση ζωής, προφανώς αποτέλεσε ένα χρηστό παράδειγμα προς μίμηση των πρώτων γυναικών χριστιανών.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί, πως τόσο για αυτήν όσο και για τα άλλα πρόσωπα που διεδραμάτησαν σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της εκκλησίας, οι συγγραφείς των βιβλίων της Καινής Διαθήκης ελάχιστες έως μηδαμινές πληροφορίες δίνουν για το χρόνο, το τρόπο αλλά και το τόπο του θανάτου τους. Και προφανώς οι πρώτοι Χριστιανοί δεν γιόρταζαν το θάνατο κανενός ανθρώπου αλλά μόνο την Ανάσταση του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Δεν ενδιέφεραν τους πρώτους χριστιανούς λεπτομέρειες για το τέλος αυτών των σημαντικών ανθρώπων, αλλά έμεναν μόνο στην ουσία, στο ότι δηλαδή με το θάνατο τους, μάλλον κατάφεραν να παραλάβουν από τον Κύριο της ζωής και του θανάτου, τον της δικαιοσύνης στέφανον (Β Τιμ. 8,4). Το "κενό" αυτό, προς ικανοποίηση της αρρωστημένης περιέργειας παρηκμασμένου εκκλησιάσματος, φρόντισε να καλύψει ένας αριθμός μυθιστορηματικών συγγραμμάτων, γνωστών και ως απόκρυφα ευαγγέλια. Δυστυχώς, πολλά από αυτά τα ψέματα, κατάφεραν να περάσουν, να διατηρηθούν και να αποτελέσουν άποψη. ακόμη και της επίσημης εκκλησίας.
1 Β.Στεφανίδου Εκκλησιαστική ιστορία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου