Ενθύμια Μικρασιατικής εκστρατείας

του στρατιώτη πυροβολικού Αθανάσιου Μαντού.

Ο πατέρας της μητέρας μου είχε τη τιμή να πάρει μέρος στην μεγάλη και ιστορική αυτή εκστρατεία. Είχε ακόμη την καλή συνήθεια, να αποστέλλει από το μέτωπο στα αγαπημένα του πρόσωπα αναμνηστικές φωτογραφίες (carte postale). Φωτογραφίες με εικόνες μάχης και δράσης αλλά και με στιγμές ξενοιασιάς και ψυχαγωγίας. 

Φωτογραφίες που κλείνουν σχεδόν ένα αιώνα ζωής και ήρθε η ώρα να ψηφιοποιηθούν και να γίνουν έτσι προσιτές  σε όλους όσους ενδιαφέρονται για ιστορικές εικόνες μιας από τις  μεγαλύτερες εκστρατείες του έθνους μας.

Τιμή και δόξα στους Έλληνες  στρατιώτες που έδωσαν το αίμα τους για τη χώρα  τους.

Μια μικρή αναφορά στη γλώσσα με την οποία "μιλά" το σώμα μας

Στα χρόνια μας   η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων έχει εξελιχθεί σε  μεγάλο βαθμό και  πλέον υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι  επικοινωνίας. Από την εμφάνιση του ανθρώπου στη Γη  διαχρονικά το ανθρώπινο είδος ανέπτυξε πολλές τεχνικές και μέσα για να πετύχει την καλύτερη και άμεση επικοινωνία, ακόμη κι από απόσταση. Και ενώ  η προφορική επικοινωνία  και ο γραπτός λόγος (κυρίως με την ανακάλυψη του αλφάβητου) αποτέλεσαν και αποτελούν τα πιο σημαντικά και αποτελεσματικά  εργαλεία επικοινωνίας , από τα πρώτα χρόνια  της  ύπαρξης του, ο άνθρωπος  χρησιμοποίησε ένα πολύ απλό μέσο για να επικοινωνεί  με τους συνανθρώπους του , τη γλώσσα του σώματος του.

Χρησιμοποιώντας το σώμα του, ο  άνθρωπος στέλνει  σήματα προς του γύρω του για το τι νιώθει. τι αισθάνεται  και τι θέλει να εκφράσει . Και το σημαντικό είναι πως τα  σήματα αυτά είναι διεθνή , μπορεί δηλαδή να τα αντιληφθεί κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου φυλής ή έθνους. Ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο ή μια κίνηση του κεφαλιού ή του χεριού μας μπορούν να είναι πολύ πιο εκφραστικά από πολλές λέξεις μαζί,  Αυτό άλλωστε εκμεταλλεύονται  με πολύ αποτελεσματικό τρόπο ,για παράδειγμα  πολιτικοί που θέλουν να πείσουν τους ψηφοφόρους για τις καλές τους προθέσεις, αλλά και διαφημιστές ή πωλητές για να πουλήσουν εύκολα τα προϊόντα τους.

Τη προφορική γλώσσα και κυρίως το γραπτό λόγο  μπορούμε εύκολα να ελέγξουμε   είτε για να κρύψουμε  κάτι , είτε για να περάσουμε ένα μήνυμα διαφορετικό από αυτό που πραγματικά πιστεύουμε . Η  γλώσσα του σώματος όμως απαιτεί  ιδιαίτερη ικανότητα για να ελέχθη καθώς είναι  περισσότερο αυθόρμητη .  Έτσι  τις περισσότερες φορές μάλλον και πιο ειλικρινής.  Μπορεί η στάση του σώματος μας , οι κινήσεις μας και οι χειρονομίες μας να λένε μια ιστορία διαφορετική   από αυτή που λέει η φωνή  ή ίσως ένα κείμενο μας . Είναι  συνεπώς  χρήσιμο  να μπορεί κανείς να αναγνωρίζει το  «λεξιλόγιο» αυτής της γλώσσας και να διαβάζει σωστά  τα μηνύματα που στέλνει με το σώμα του ο συνομιλητής του.

Παρακάτω, ως μια μικρή γνωριμία με ένα τμήμα του «λεξιλογίου»  της, αναφέρονται μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σήματα του σώματος μας .  Αρχίζοντας για παράδειγμα ,  από την έκφραση του προσώπου μας. Χαμογελάμε  για κάτι ευχάριστο, σκυθρωπιάζουμε για κάτι δυσάρεστο ενώ  το κούνημα του κεφαλιού μας  σημαίνει πάνω για άρνηση και κάτω  για  κατάφαση.  

Κλασσική κίνηση επίσης είναι  το σήκωμα των  ώμων ως ένδειξη  ότι δεν καταλαβαίνουμε ή δε γνωρίζουμε κάτι σχετικό  για αυτό που μας μιλούν . Και βέβαια η γνωστή  χειρονομία με το σηκωμένο αντίχειρα και τα υπόλοιπα δάχτυλα διπλωμένα ως έκφραση του ΟΚ!, όλα δηλαδή είναι υπό έλεγχο. Χαρακτηριστική  χειρονομία είναι κι αυτή στην οποία κάποιος κρατά τη μία ή και τις δύο παλάμες του  ανοικτές προς το μέρος του συνομιλητή του . Είναι συνήθως μια ασυνείδητη χειρονομία με την οποία περνάμε το μήνυμα ότι λέμε την αλήθεια  και ότι είμαστε τελείως ειλικρινείς σε αυτά που λέμε.

Επίσης ο τρόπος με τον οποίο κάνουμε μια χειραψία κατά τη συνάντηση μας ένα κάποιο άτομο, εκφράζει κατά πολύ τα συναισθήματα μας προς αυτό( παγερή χειραψία  , θερμή με ένα ή δύο χέρια ). Το τρίψιμο των χεριών μας, ειδικά το χειμώνα μπορεί να αποτελεί μια προσπάθεια να ζεστάνουμε τα χέρια μας , αλλά μπορεί και να σημαίνει  ότι αναμένουμε κάτι θετικό. Ενώ το σφίξιμο και των δύο χεριών μαζί  μεταδίδουν ανάλογα με το ύψος που κρατιούνται αυτά διαφορετικά μηνύματα.

Ένας άνθρωπος  που ακουμπά στο τραπέζι με τους αγκώνες του και έχει ψηλά σφιγμένα τα χέρια του έχει σαφώς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από ένα άλλον που με τα σφιγμένα χέρια του ακουμπά τα τραπέζι.  Πολλές φορές ασυναίσθητα φέρνουμε τα δάχτυλα  στο στόμα μας όταν βρισκόμαστε υπό πίεση Είναι μάλλον μια εκδήλωση μιας εσωτερικής ανάγκης για ασφάλεια . 

Ακόμη μια από τις πιο χαρακτηριστικές χειρονομίες είναι το στήριγμα του κεφαλιού με το χέρι μας . Σημάδι  ανίας και έλλειψης ενδιαφέροντος προς όσα ακούμε από το συνομιλητή μας. Αντίθετά όταν το χέρι μας βρίσκεται πάνω στο μάγουλο χωρίς να στηρίζει το κεφάλι μας   με το δείκτη να δείχνει προς τα πάνω τότε σίγουρα παρακολουθούμε με προσοχή  όσα ακούμε.  Οι περισσότεροι μάλλον αντιλαμβανόμαστε μια αρνητική διάθεση όταν έχουμε μπροστά μας ένα άτομο  με τα δύο χέρια του σταυρωμένα στο στήθος του . Το μήνυμα που εκπέμπεται σαφώς εκφράζει δυσαρέσκεια.

Ιδιαίτερο σημάδι αυτοπεποίθησης και ανωτερότητας αλλά και σαφής ένδειξη κυριαρχίας είναι η χειρονομία με τα δύο χέρια πίσω από το κεφάλι. Ανάλογα και η χειρονομία με τα χέρια  πάνω στους γοφούς  συνδυάζει μια  στάση αναμονής και ετοιμότητας μαζί με διάθεση επιθετικότητας αλλά και κυριαρχίας .

Τέλος  το σώμα μας εκπέμπει σαφώς  και πολλά ερωτικά σήματα. Μερικά σκόπιμα, άλλα εντελώς ασυνείδητα. Τα περισσότερα διαφορετικά  από κάθε φύλο. Με πιο χαρακτηριστικά σήματα αυτής της  κατηγορίας, τα σήματα που στέλνουν τα μάτια μας. Κυρίως δε η κόρη του ματιού μας.

Βιβλιογραφία
Allan Pease, Η γλώσσα του σώματος, εκδόσεις εσοπτρον

Η γέννηση ενός "νέου" φόρου...

Η απόφαση είχε παρθεί εδώ και αρκετό καιρό. Είχε έρθει πλέον ο καιρός να  ξεκινήσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα . Η ψηφιοποίηση του προσωπικού μου αρχείου που περιλαμβάνει κυρίως  άρθρα από εφημερίδες και περιοδικά παλαιοτέρων ετών αλλά και φωτογραφίες από την εποχή που κυριαρχούσε το ιστορικό πλέον φωτογραφικό φιλμ. 

Από τα πρώτα που μου τράβηξαν -ξανά-την προσοχή είναι ένα άρθρο της εφημερίδος το Βήμα με ημερομηνία 11/01/1987 που  περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ένας νέος τότε φόρος  εισέβαλε στην ζωή των Ελλήνων. Σήμερα περίπου 20 χρόνια μετά ο φόρος προστιθέμενης αξίας(ΦΠΑ) έχει μπει για καλά στη ζωή μας και δυστυχώς  παίζει  όχι τόσο ευχάριστο  ρόλο στη καθημερινότητα μας.

Πριν την ανάγνωση του αυτού του ενδιαφέροντος άρθρου  του δημοσιογράφου Ανδρέα Δεληγιάννη , είναι καλό να θυμηθούμε μερικά ιστορικά στοιχεία για το φόρο αυτό.

Μπήκε στη ζωή των νεοελλήνων την 1η Ιανουαρίου 1987  από το τότε υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα. Ο οποίος έπρεπε να φροντίσει και η Ελλάδα, όπως και τα άλλα μέλη κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης, να συμμορφωθεί  με μια σχετική οδηγία για αντικατάσταση διαφόρων έμμεσων φόρων (π.χ. ΦΚΕ, χαρτόσημο κ.α.) από έναν ενιαίο φόρο κοινό για όλα τα κράτη μέλη.

Ο αρχικός σχεδιασμός εφαρμογής του στην Ελλάδα προέβλεπε  3 συντελεστές, 6% για τα είδη λαϊκής κατανάλωσης, 18% για υπηρεσίες και 36% για είδη πολυτελείας. Ο νέος φόρος όπως ήταν αναμενόμενο έφερε μεγάλη αναστάτωση στη οικονομία και εν γένει στη κοινωνία της εποχής και μεταξύ άλλων δημιούργησε, όπως προέκυψε και εκ των υστέρων από την εφαρμογή του,  ευνοϊκές προϋποθέσεις για τους διαχρονικούς επιτήδειους προκειμένου να  απομυζούν σημαντικά κέρδη εις βάρος του ελληνικού λαού. 

Αναλυτικά το  άρθρο εδώ.

Στα μονοπάτια του Ολύμπου

O Όλυμπος εκτός από το ψηλότερο ελληνικό βουνό είναι και μοναδικός τόσο για την χλωρίδα και πανίδα του όσο και για τις εξαιρετικές  φυσικές ομορφιές που παρουσιάζει. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που τον επισκέπτονται συνεχώς και όλες τις εποχές πολλοί επισκέπτες, Έλληνες και αλλά και ξένοι. Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να περπατήσω σε κάποια από τα μονοπάτια του και να συναντήσω, φυσικούς σχηματισμούς ιδιαίτερης ομορφιάς. Η φωτογραφική μηχανή τους κατέγραψε και η ψηφιακή τεχνολογία τούς παρουσιάζει σε ένα καλαίσθητο ,πιστεύω, video. Απολαύστε το με την ευχή όλο και περισσότεροι να αγαπήσουν και να αναζητήσουν τις φυσικές ομορφιές της ορεινής Ελλάδος .