H παράδοση στην Ελλάδα είναι κάτι «ιερό». Πολύ δύσκολα αμφισβητείται και ακόμη πιο δύσκολα τροποποιείται ή μεταβάλλεται. Ανάλογα βέβαια και με το εκάστοτε συμφέρον των εχόντων την κάθε μορφή εξουσία.
Έτσι και σχετικά με το επίκαιρο θέμα των εκλογών, η παραδοσιακή επικοινωνία του κάθε φιλόδοξου πολιτικού προσώπου με το εκλογικό του σώμα, έχει σαφώς αλλάξει και εμπλουτισθεί με σύγχρονα μέσα και ειδικότερα με μέσα άμεσης επικοινωνίας (το FB για παράδειγμα έχει κατακλυστεί με χορηγούμενες(!) καταχωρήσεις υποψηφίων ) και οι λόγοι είναι προφανείς.
Δυσκολεύομαι όμως, ως ένα βαθμό, να καταλάβω τους λόγους που κανείς δε τολμά να αμφισβητήσει τον εδώ και χρόνια παραδοσιακό τρόπο εκλογής κάθε λογής υποψηφίων.
Και αναφέρομαι στους τόνους χαρτιού που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την εκτύπωση των αισθητικά άσχημων ψηφοδελτίων, τον αντίστοιχο τεράστιο αριθμό φακέλων, καλπών , παραβάν και άλλων σχετικών υλικών που εδώ και πολλά χρόνια θυμίζουν πάντα εκλογές και βέβαια προσφέρουν τεράστια κέρδη στα σχετικά επαγγέλματα (βλ. τυπογράφοι κλπ). Αλλά και στο, χωρίς ουσιαστικό, λόγο κλείσιμο των σχολείων για δύο ή ακόμη και τεσσάρων εργάσιμων ημερών.
Όλα αυτά θα μπορούσαν εύκολα να αντικατασταθούν (όπως γίνεται σε πολλά σύγχρονα κράτη) με κάλπες ψηφιακές που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε δημόσιο κτίριο και όπου ο πολίτης θα ψηφίζει εύκολα και γρήγορα τους υποψηφίους που επιλέγει, χωρίς ιδιαίτερο κόστος δικό του ή της πολιτείας και χωρίς επίσης να είναι απαραίτητο η ημέρα της ψηφοφορίας Κυριακή (ημέρα αργίας).
Το δε αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει εξαιρετικά γρήγορα, να είναι αδιάβλητο και χωρίς ιδιαίτερες παρεμβάσεις.
Αλλά νομίζω στην Ελλάδα οι παραδόσεις όσα μνημόνια και αν περάσουν καλά θα κρατούν.
