Μια μικρή περιήγηση στο ιστορικό βουνό Γράμμος

Προς το Γράμμο

Στη φετινή καλοκαιρινή εξόρμηση είχε από καιρό μπει  στόχος να επισκεφτούμε τις περίφημες ορεινές λίμνες Αρένες - κυρίως τη μεγαλύτερη από αυτές με το όνομα Μουτσάλια (1740μ)- που δεσπόζουν στον ορεινό όγκο του ιστορικού Γράμμου. Και βέβαια αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, να κατασκηνώσουμε εκεί και την επόμενη ημέρα  να επισκεφτούμε και το ομώνυμο χωριό Γράμμος (1380μ. ) και από εκεί την δρακολίμνη Γκιστόβα (2350μ.) στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Η εξέλιξη όμως των καιρικών φαινομένων τις τελευταίες ημέρες μάς άλλαξαν κάπως τα σχέδια. Έτσι υπήρξε μια μικρή τροποποίηση στο αρχικό προορισμό και επιλέξαμε να φτάσουμε πρώτα στο χωριό Γράμμος και στη δρακολίμνη.

Αφού λοιπόν πήραμε την Εγνατία οδό με προορισμό την πόλη της Καστοριάς, στη συνέχεια στροφή για το όμορφο Νεστόριο και από εκεί άρχισε η ανάβαση προς το Γράμμο. Λίγα χιλιόμετρα μετά το Νεστόριο στρίψαμε αριστερά για το χωριό Πεύκος που είναι ένα κομβικό σημείο για όσους θέλουν να ταξιδέψουν στα ενδότερα του Γράμμου. Αφού περάσαμε το γραφικό αυτό χωριό, λίγο πιο πέρα  σταματά η άσφαλτος και αρχίζει η ανάβαση στο δασικό δρόμο. Στη διαδρομή του οποίου  συναντήσαμε διάφορα συνεργεία, καθώς αυτή την περίοδο γίνεται διάνοιξη του δρόμου και δημιουργείται η υποδομή για ασφαλτόστρωση του, κάτι βέβαια που θα διευκολύνει πολύ την μετακίνηση προς το γραφικό χωριό.

Ο ορεινός δρόμος προς τον Γράμμο

 Η φυσική ομορφιά σε όλο το μήκος της διαδρομής μοναδική, με τον ποταμό Αλιάκμονα-το μεγαλύτερο ποταμό της Ελλάδος- να  πηγαίνει σχεδόν παράλληλα με τον δρόμο, καθώς πηγάζει από το Γράμμο. Ύστερα από περίπου 20 χιλ. ανηφορικής πορείας από το χωριό Πεύκο, μέσα σε κατάφυτο δάσος με πανύψηλα πεύκα, ανοίγεται μπροστά μας η κοιλάδα με το χωριό Γράμμος και τις γύρω κορυφές.

Το χωριό Γράμμος

Το καταφύγιο στο χωριό Γράμμος 

Στο χωριό σήμερα υπάρχουν λίγα πετρόκτιστα σπίτια που όμως έχουν αναπαλαιωθεί και αποτελούν εξοχικές κατοικίες ή κυρίως κατοικίες κτηνοτρόφων που έχουν τα κοπάδια τους στα γύρω βουνά. Επίσης στο χωριό υπάρχει και μόνιμο στρατιωτικό φυλάκιο αλλά και καταφύγιο που μπορεί να φιλοξενήσει τους  επισκέπτες . 

Η πορεία προς τη Γκίστοβα

Λίγη ξεκούραση  και στη συνέχεια προετοιμασία της ομάδος που θα συνέχιζε προς τη δρακολίμνη . Η πρόσβαση προς τη λίμνη μπορεί να γίνει και με αυτοκίνητο μέσω μιας ανηφορικής διαδρομής 7 χιλ από το χωριό και στη συνέχεια με πορεία μιας ώρας σε ευδιάκριτο μονοπάτι βρίσκεσαι εμπρός στο εντυπωσιακό θέαμα της λίμνης που ένα μέρος της ανήκει στην Ελλάδα και το υπόλοιπο στην Αλβανία.

Η λίμνη Γκίστοβα

Ανεβαίνοντας προς τις Αρένες 

 Την επομένη, μετά από ένα τονωτικό μπάνιο στα κρύα νερά  μιας μικρής γκιόλας (φυσική μικρή πισίνα) λίγο έξω από το χωριό, ξεκίνησε η επιστροφή προς τον Πεύκο καθώς ο δρόμος προς τις λίμνες Αρένες περνούσε από εκεί.  Έτσι λίγο πριν το χωριό συναντήσαμε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που οδηγεί προς το επόμενο χωριό Πευκόφυτο . 

Περίπου μετά  από  10 χιλ.,  σε μια αριστερή στροφή του δρόμου συναντήσαμε τη σχετική σήμανση και αφού αφήσαμε την άσφαλτο, ξεκινήσαμε μια  ανηφορική και ορεινή διαδρομή 12 χιλ. μέχρι να συναντήσουμε το μοναδικό τοπίο με τις λίμνες.

Η λίμνη Μουτσάλια

Η διαδρομή σχετικά βατή, ανηφορική, αλλά και  εντυπωσιακή  καθώς κινείσαι κυριολεκτικά μέσα στο δάσος . Η εικόνα όμως που συναντάς μόλις φθάσεις στη λίμνη Μουτσάλια σε αποζημιώνει πλήρως για την μικρή ταλαιπωρία της διαδρομής. Το τοπίο μαγευτικό και γύρω αλλά και μέσα στη λίμνη στη οποία μπορείς εύκολα να διακρίνεις το μικρό είδος τρίτωνα που κατοικεί μέσα της .Με το νερό της διπλανής πηγής παγωμένο και πεντακάθαρο δημιουργούνται άριστες συνθήκες για κατασκήνωση στο διπλανό χώρο που έχει πλέον κατάλληλα διαμορφωθεί.

Το μοναδικό χρώμα της λίμνης

Πραγματικά η ξεχασμένη ορεινή Ελλάδα κρατά ακόμη εντυπωσιακούς θησαυρούς για να τους αποκαλύπτει σε όσους έχουν την υπομονή και την διάθεση να τους αναζητούν.

Η ομάδα στις Αρένες