Κατασκήνωση στη Βάλια Κάλντα

Πριν μερικές ημέρες είχα τη δυνατότητα να ξαναεπισκεφτώ και να κατασκηνώσω , με μια ομάδα φίλων, στον περίφημο εθνικό δρυμό της Πίνδου και πιο συγκεκριμένα σε μια περιοχή της  κοιλάδας  Βάλια – Κάλντα (ζεστή κοιλάδα) .

Το χωρίο Περιβόλι

Αφού αφήσαμε την Εγνατία οδό στο ύψος της πόλης των Γρεβενών ,πήραμε τον επαρχιακό δρόμο Γρεβενών-Ζιάκας . Γρήγορα αφήσαμε αριστερά μας το όμορφο χωριό Ζιάκας και περάσαμε εμπρός από το κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Γρεβενών (το οποίο κάποια στιγμή σίγουρα θα επισκεφτούμε με το σχολείο μου) και ανηφορίσαμε προς το γραφικό βλαχοχώρι – Περιβόλι.

Εκεί κάναμε κάποιες τελευταίες προμήθειες και προχωρήσαμε στον ορεινό ασφαλτόδρομο προς Βωβούσα. Μετά από λίγα χιλιόμετρα, στο 
εντελώς άδενδρο τοπίο, στρίψαμε αριστερά με κατεύθυνση προς την τοποθεσία Σταυρός απ’ όπου ξεκινά ο δασικός δρόμος για να συναντήσουμε  το Αρκουδόρεμα (ένα εντυπωσιακό ρέμα –παραπόταμο του Αώου) που ήταν και ο τελικός προορισμός για κατασκήνωση.
Μια ανεπάντεχη δυσκολία, καθώς στο δασικό δρόμο προς το Αρκουδόρεμα ήταν σε εξέλιξη κάποια εργολαβία στήριξης με τσιμέντο κάποιων  σημείων με έντονες διαβρώσεις στο χώμα ,έκανε αδύνατη τη πρόσβαση με αυτοκίνητο προς το Αρκουδόρεμα. Αλλαγή σχεδίων και ορισμός νέου σημείου της κατασκήνωσης με τη παρουσία του πολύτιμου νερού αλλά και με καταπληκτική θέα. 

Το Αρκουδόρεμα

Οι σκηνές στήθηκαν κάτω από  πανύψηλες οξιές και έγινε η οργάνωση της κατασκήνωσης. 

Την επόμενη ημέρα αναγκαστικά με τα πόδια ξεκίνησε η πορεία των περίπου 8 km προς το Αρκουδόρεμα. 

Την όποια κούραση της διαδρομής αποζημίωσε με το παραπάνω το μαγευτικό τοπίο με το δάσος της μαύρης Πεύκης αλλά και της υπόλοιπης χλωρίδας της περιοχής. 

Κάποιος πέρασε πριν από εμάς 

Λίγο μετά το τέλος του δασικού δρόμου συναντήσαμε ένα μικρό καταρράκτη όπου οι πιο τολμηροί είχαν την ευτυχή εμπειρία να δοκιμάσουν μια βουτιά στα δροσερά νερά της μικρής γκιόλας που σχηματίζεται.

Η ομορφιά της φύσης ανεπανάληπτη και ξεχωριστή. Θα μπορούσε σίγουρα με μια ήπια και προσεγμένη ανθρώπινη παρέμβαση να αποτελεί ο δρυμός αυτός, σημείο προηγμένου εναλλακτικού τουρισμού, όπου με κάποιο αντίτιμο και το απαραίτητο σχετικό έλεγχο (ανύπαρκτη η παρουσία της δασικής υπηρεσίας) να μπορεί ο κάθε επισκέπτης να χαίρεται και θαυμάζει τα μοναδικά αυτά τοπία της ελληνικής υπαίθρου με ασφάλεια και για τον επισκέπτη και για το ιδιαίτερο αυτό δάσος.