Η κατοικία του Θεού

Από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της επίσκεψης του Απόστολου Παύλου στην πόλη των Αθηνών, γύρω στο 60 μ.χ. στα πλαίσια της περιοδείας του στην ηπειρωτική Ελλάδα για να κηρύξει τη νέα διδασκαλία στους κατοίκους της, αποτελεί σίγουρα η ομιλία του  στον Άρειο Πάγο. Την επίσκεψη αυτή μαζί με την περίφημη ομιλία αναφέρει ο μαθητής του Λουκάς στο βιβλίο του «Πράξεις των Αποστόλων» στο 17^ο κεφάλαιο. Εκεί μεταξύ άλλων διαβάζουμε πως κατά τη διάρκεια της επίσκεψης έκανε  ιδιαίτερη εντύπωση στον Απόστολο Παύλο το πλήθος και η ποικιλία των ειδώλων και ναών που είχαν οι Αθηναίοι. Ειδικότερα στους στίχους  23-25  αναφέρει τον άγνωστο Θεό για τον οποίο ήρθε να τους μιλήσει, τον δημιουργό του κόσμου που ως κατασκευαστής του δεν έχει και την "ανάγκη" να κατοικεί σε οικοδομήματα (ναούς) φτιαγμένους από ανθρώπους. 

Είναι γεγονός πως από τα πολύ παλιά χρόνια ο άνθρωπος θεώρησε βασικό θρησκευτικό του καθήκον να προσφέρει στους  θεούς του τα λαμπρότερα και πιο μεγαλειώδη οικοδόμηματα ως "κατοικία". Και βέβαια εκεί που "κατοικεί" ο Θεός εκεί θα λατρεύεται από τον άνθρωπο.  Αυτό έγινε κατά κόρο από τα ειδωλολατρικά έθνη με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν  κάθε λογής και σε διάφορα μέρη ναοί για τη λατρεία θεών και ειδώλων. Στις περισσότερες δε των περιπτώσεων γύρω από τους ναούς αυτούς δημιουργήθηκε  και "άνθίζε" ένα  ολόκληρο κύκλωμα παράνομων και ποικίλων δραστηριοτήτων. 

Από τη συνήθεια αυτή, σαφώς διαφοροποιημένοι ήταν οι εβραίοι, αφού στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός τους απαγόρευσε να κάνουν κάτι ανάλογο με τους ειδωλολάτρες και μόνο μετά από πολλές "πιέσεις", επέτρεψε να φτιάξουν ένα μόνο ναό (τον περίφημο Ναό του Σολωμόντος) στον οποίο εκτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα με ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

Η χριστιανική εκκλησία στα πρώτα χρόνια της ιστορίας της, ακολουθώντας το πνεύμα της Παλιάς Διαθήκης  και τις οδηγίες του Παύλου και των υπολοίπων Αποστόλων στερούταν ανάλογη δομή και συνήθειες.  Οι χριστιανοί εκτελούσαν τα λατρευτικά τους καθήκοντα σε πρόχειρους χώρους  ακόμη και σε οικίες ευκατάστατων χριστιανών που διέθεταν ανάλογα μεγάλους χώρους για συναθροίσεις  ανθρώπων.  Άλλωστε χαρακτηριστικό  είναι και το απόσπασμα της συνομιλίας που είχε ο Κύριος Ιησούς Χριστός με τη Σαμαρείτιδα (Κατά Ιωάννη κεφ. 4 στίχ. 24),  όπου ο ίδιος αναφέρει στην Σαμαρείτιδα, με αφορμή την απορία της σε ποιο χώρο πρέπει να λατρεύεται ο αληθινός Θεός, το εξής διαχρονικό ρητό

« Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν»

Πολύ αργότερα οι χριστιανοί όταν απέκτησαν πολιτική ισχύ και εξουσία, μιμήθηκαν τους ειδωλολάτρες και σε αυτό το τομέα και κατασκεύασαν περίλαμπρους  και υπερμεγέθης ναούς τόσο στην Ανατολή αλλά και κυρίως στη Δύση. 

Κάποια από αυτά τα κτίρια ανάλογα και με τις πολιτικές εξελίξεις  και με το πέρασμα των χρόνων άλλαζαν χρήση ανάλογα με τον εκάστοτε κατακτητή της περιοχής. Σε κάθε περίπτωση πάντως, με βάση και όσα δίδαξε στους Αθηναίους ο Απόστολος Παύλος, η αλλαγή χρήσης, εκτιμώ πως δε θα ήταν θέμα που θα απασχολούσε ιδιαίτερα τον Απόστολο Παύλο και τους μαθητές του.