Το κείμενο που ακολουθεί παρακάτω (Κεφ 12. 9-21, αρχαίο κείμενο και μετάφραση), είναι ένα απόσπασμα από την Προς Ρωμαίους Επιστολή που έγραψε ο Απόστολος Παύλος στα μέσα περίπου του πρώτου αιώνα μετά Χριστόν. Η επιστολή αυτή είχε ως αποδέκτες του Ιουδαίους που - λόγω της διασποράς- έφτασαν και κατοικούσαν στη Ρώμη και έχοντας ακούσει για τη νέα χριστιανική διδασκαλία, την είχαν ασπαστεί και πιστέψει σε αυτή. Στο συγκεκριμένο κομμάτι της επιστολής, ο Απόστολος Παύλος δείχνει στους νέους χριστιανούς το τρόπο για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας τους (και λόγω της πίστης τους) αλλά και τον τρόπο για να διαμορφώσουν έναν χαρακτήρα και προσωπικότητα που αρμόζει σε ένα πραγματικό χριστιανό.
Είναι γεγονός πως παρόλο που το κείμενο γράφτηκε πριν από περίπου 2000 χρόνια, παραμένει ακόμη τόσο επίκαιρο και χρήσιμο για τις ψυχικές και πνευματικές ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου. Είναι δε ακόμη γεγονός, το πόσο πολύ ιδιοποιήθηκε το κείμενο αυτό από μεταγενέστερους "σοφούς" και "φιλοσόφους"παρουσιάζοντας την ουσία του κειμένου ως προσωπικές ιδέες και "μοναδικές" συνταγές πνευματικής βελτίωσης και διαμόρφωσης χαρακτήρα. Καλή ανάγνωση
9 Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ
ἀγαθῷ,
10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,
11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,
12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
13 ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες.
14 Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.
15 Χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων.
16 Τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. Μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ᾿ ἑαυτοῖς.
17 Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·
18 εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες.
19 Μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.
20 Ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
21 Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.
10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,
11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,
12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
13 ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες.
14 Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.
15 Χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων.
16 Τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. Μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ᾿ ἑαυτοῖς.
17 Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·
18 εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες.
19 Μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.
20 Ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
21 Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.
9. H αγάπη σας να είναι ειλικρινής. Να αποστρέφεστε
το κακό και να ακολουθείτε το καλό.
10. Να
δείχνετε με στοργή την αγάπη σας για τους άλλους πιστούς και ο
καθένας σας να αποδίδει τα πρωτεία της τιμής και του σεβασμού στους άλλους
11. Με ιδιαίτερο ζήλο να εκτελείτε τα πνευματικά σας
καθήκοντα και με ενθουσιασμό να ευαρεστείτε τον Κύριο
12. Η ελπίδα να σας δίνει χαρά, να έχετε υπομονή
στις δοκιμασίες και να επιμένετε στην προσευχή
13. Να
βοηθάτε τους άλλους χριστιανούς όταν βρίσκονται σε ανάγκη και να επιδιώκετε
την φιλοξενία.
14. Να
προσεύχεσθε για το καλό όσων σας διώκουν και να ζητάτε την ευλογία του Θεού για
αυτούς και να μη τους καταριέστε
15. Να
μετέχετε στη χαρά όσων χαίρονται και στη λύπη όσων λυπούνται
16. Να
έχετε ομόνοια μεταξύ σας. Μη έχετε υψηλό φρόνημα δια τον εαυτόν σας (και μη
ζητείτε διακρίσεις και τιμές), αλλά να
συγκαταβαίνετε με αγάπην και να συναναστρέφεσθε με απλότητα τους ταπεινούς
17. Ποτέ
να μη αποδίδετε κακόν αντί κακού, να φέρεστε καλά και να πράττεται τα καλά εις όλους τους ανθρώπους, φίλους και εχθρούς
18. Και όσο εξαρτάται από σας να έχετε ειρήνη με όλους
19. Να
μην εκδικήσθε και να μην υπερασπίζετε τον εαυτόν σας απέναντι εκείνων που σας
αδικούν, αλλά αφήστε ελεύθερον τον τόπο να ενεργήσει η δικαία οργή του Θεού
εναντίον εκείνων που σας αδικούν. Διότι είναι γραμμένο· "Σε εμέ ανήκει η εκδίκησις· εγώ θα ανταποδώσω το
δίκαιον”. λέγει ο Κύριος.
20. Και ακόμη περισσότερο· “εάν πεινά ο εχθρός
σου δώστου ψωμί, εάν διψά φέρε του νερό να πιει διότι εάν πράξεις έτσι,
είναι σαν να βάζεις σωρούς από αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι του
21. Να μη νικάσε από το κακόν και να μη κυριαρχήσε από
οργή και εκδίκηση εναντίον αυτού που σε αδίκησε, αλλά να νικάς το κακόν με
την καλοσύνη και τα αγαθά σου έργα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου